vorkenna
sagnorðþágufall
finna til meðaumkunar, vorkunnsemi (með e-m)
ég vorkenni þér að þurfa að lesa þetta
hún vorkenndi honum og lánaði honum peninga
Orðasambönd
Orðasambönd
- láta vorkenna sér
- vorkenna sér
- vorkenna sjálfum sér
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vorkenni
vorkenndi
2.p.
vorkennir
vorkenndir
3.p.
vorkennir
vorkenndi
Nútíð
Þátíð
1.p.
vorkennum
vorkenndum
2.p.
vorkennið
vorkennduð
3.p.
vorkenna
vorkenndu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vorkenni
vorkenndi
2.p.
vorkennir
vorkenndir
3.p.
vorkenni
vorkenndi
Nútíð
Þátíð
1.p.
vorkennum
vorkenndum
2.p.
vorkennið
vorkennduð
3.p.
vorkenni
vorkenndu
Nh.
vorkenna
Sagnb.
vorkennt
Lh. nt.
vorkennandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
vorkenn
vorkenndu
vorkennið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vorkennirðu
vorkenndirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vorkenniði
vorkennduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vorkennirðu
vorkenndirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vorkenniði
vorkennduði