Yrða

vorkenna

sagnorð þágufall
finna til meðaumkunar, vorkunnsemi (með e-m)
ég vorkenni þér að þurfa að lesa þetta
hún vorkenndi honum og lánaði honum peninga
Orðasambönd
Orðasambönd
  • láta vorkenna sér
  • vorkenna sér
  • vorkenna sjálfum sér
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vorkenni
vorkenndi
önnur persóna
vorkennir
vorkenndir
þriðja persóna
vorkennir
vorkenndi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vorkenni
vorkenndi
önnur persóna
vorkennir
vorkenndir
þriðja persóna
vorkenni
vorkenndi
nafnháttur
vorkenna
sagnbót
vorkennt
lýsingarháttur nútíðar
vorkennandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
vorkenn
vorkenndu
vorkennið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vorkennirðu
vorkenndirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vorkennirðu
vorkenndirðu