Yrða

ávarpa

sagnorð á-varpa þolfall
1
segja e-ð (við e-n), tala til (e-s)
hún ávarpaði prestinn kurteislega
2
halda stutta ræðu, flytja ávarp (yfir e-m)
skólastjórinn ávarpaði samkomuna
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ávarpa
ávarpaði
önnur persóna
ávarpar
ávarpaðir
þriðja persóna
ávarpar
ávarpaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ávarpi
ávarpaði
önnur persóna
ávarpir
ávarpaðir
þriðja persóna
ávarpi
ávarpaði
nafnháttur
ávarpa
sagnbót
ávarpað
lýsingarháttur nútíðar
ávarpandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ávarpa
ávarpaðu
ávarpið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ávarparðu
ávarpaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ávarpirðu
ávarpaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ávarpaður
ávörpuð
ávarpað
þolfall
ávarpaðan
ávarpaða
ávarpað
þágufall
ávörpuðum
ávarpaðri
ávörpuðu
eignarfall
ávarpaðs
ávarpaðrar
ávarpaðs