örendi
nafnorðhvorugkyn
fornt
<einhvern> þrýtur örendið
1
hann nær ekki andanum
2
hann hættir að anda, deyr
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
örendi
örendið
Þf.
örendi
örendið
Þgf.
örendi
örendinu
Ef.
örendis
örendisins
YrðaÍslensk nútímamálsorðabókNútímamálsorðabók