Yrða

útdauður

lýsingarorðút-dauður
horfinn af jörðinni, ekki lengur til
Orðasvið og samstæður
útdauði
tilvistarlok
  • tilvistarlok
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útdauður
útdauð
útdautt
Þf.
útdauðan
útdauða
útdautt
Þgf.
útdauðum
útdauðri
útdauðu
Ef.
útdauðs
útdauðrar
útdauðs