Yrða

útbær

lýsingarorðút-bær
sem getur misst e-ð
vera ekki útbær á <peninga>
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útbær
útbær
útbært
Þf.
útbæran
útbæra
útbært
Þgf.
útbærum
útbærri
útbæru
Ef.
útbærs
útbærrar
útbærs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útbærari
útbærari
útbærara
Þf.
útbærari
útbærari
útbærara
Þgf.
útbærari
útbærari
útbærara
Ef.
útbærari
útbærari
útbærara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útbærastur
útbærust
útbærast
Þf.
útbærastan
útbærasta
útbærast
Þgf.
útbærustum
útbærastri
útbærustu
Ef.
útbærasts
útbærastrar
útbærasts