Yrða

útbúa

sagnorð út-búa þolfall
1
búa (e-ð) til, gera (e-ð)
hann útbýr ferskan ávaxtasafa á hverjum degi
þau útbjuggu gistiheimili á neðri hæðinni
mamma útbjó nestispakka handa krökkunum
2
búa (sig) til ferðar
þær útbjuggu sig fyrir ferðina kvöldið áður
→ sjá: útbúinn lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
útbý
útbjó
önnur persóna
útbýrð
útbjóst
þriðja persóna
útbýr
útbjó
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
útbúi
útbyggi
önnur persóna
útbúir
útbyggir
þriðja persóna
útbúi
útbyggi
nafnháttur
útbúa
sagnbót
útbúið
lýsingarháttur nútíðar
útbúandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
útbú
útbúðu
útbúið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
útbýrðu
útbjóstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
útbúirðu
útbyggirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útbúinn
útbúin
útbúið
þolfall
útbúinn
útbúna
útbúið
þágufall
útbúnum
útbúinni
útbúnu
eignarfall
útbúins
útbúinnar
útbúins