útbær
nafnorðkarlkynút-bær
bær sem stendur utarlega á nesi eða við strönd
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
útbær
útbærinn
Þf.
útbæ
útbæinn
Þgf.
útbæ
útbænum
Ef.
útbæjar
útbæjarins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
útbæir
útbæirnir
Þf.
útbæi
útbæina
Þgf.
útbæjum
útbæjunum
Ef.
útbæja
útbæjanna