burtför
nafnorðkvenkynburt-för
það að fara burt
við burtför hans varð daufara í þorpinu
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
burtför
burtförin
Þf.
burtför
burtförina
Þgf.
burtför
burtförinni
Ef.
burtfarar
burtfararinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
burtfarir
burtfarirnar
Þf.
burtfarir
burtfarirnar
Þgf.
burtförum
burtförunum
Ef.
burtfara
burtfaranna