burtkallaður
lýsingarorðburt-kallaður
dáinn
hann var burtkallaður úr þessum heimi allt of snemma
Orðasambönd
Orðasambönd
- vera burtkallaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
burtkallaður
burtkölluð
burtkallað
Þf.
burtkallaðan
burtkallaða
burtkallað
Þgf.
burtkölluðum
burtkallaðri
burtkölluðu
Ef.
burtkallaðs
burtkallaðrar
burtkallaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
burtkallaðir
burtkallaðar
burtkölluð
Þf.
burtkallaða
burtkallaðar
burtkölluð
Þgf.
burtkölluðum
burtkölluðum
burtkölluðum
Ef.
burtkallaðra
burtkallaðra
burtkallaðra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
burtkallaði
burtkallaða
burtkallaða
Þf.
burtkallaða
burtkölluðu
burtkallaða
Þgf.
burtkallaða
burtkölluðu
burtkallaða
Ef.
burtkallaða
burtkölluðu
burtkallaða
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
burtkölluðu
burtkölluðu
burtkölluðu
Þf.
burtkölluðu
burtkölluðu
burtkölluðu
Þgf.
burtkölluðu
burtkölluðu
burtkölluðu
Ef.
burtkölluðu
burtkölluðu
burtkölluðu