Yrða

burtreið

nafnorð kvenkyn burt-reið
1
það að ríða burt
hann steig á hest sinn og bjóst til burtreiðar
2
einkum í fleirtölu
viðureign riddara á hestbaki þar sem þeir halda á burtstöng
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
burtreið
burtreiðin
þolfall
burtreið
burtreiðina
þágufall
burtreið
burtreiðinni
eignarfall
burtreiðar
burtreiðarinnar