Yrða

endurheimta

sagnorð endur-heimta þolfall
fá (e-ð) aftur
hún hefur endurheimt sitt fyrra þrek
landið endurheimti sjálfstæði sitt á ný
Orðasambönd
Orðasambönd
  • endurheimta frelsi sitt
  • endurheimta heilsuna
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurheimti
endurheimti
önnur persóna
endurheimtir
endurheimtir
þriðja persóna
endurheimtir
endurheimti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurheimti
endurheimti
önnur persóna
endurheimtir
endurheimtir
þriðja persóna
endurheimti
endurheimti
nafnháttur
endurheimta
sagnbót
endurheimt
lýsingarháttur nútíðar
endurheimtandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
endurheimt
endurheimtu
endurheimtið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurheimtirðu
endurheimtirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurheimtirðu
endurheimtirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
endurheimtur
endurheimt
endurheimt
þolfall
endurheimtan
endurheimta
endurheimt
þágufall
endurheimtum
endurheimtri
endurheimtu
eignarfall
endurheimts
endurheimtrar
endurheimts