endurkasta
sagnorð endur-kasta þágufall
varpa (ljósi, hljóði) af e-u, endurvarpa (e-u)
snjórinn endurkastar sólskininu
→ sjá: endurkastast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurkasta
endurkastaði
önnur persóna
endurkastar
endurkastaðir
þriðja persóna
endurkastar
endurkastaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurköstum
endurköstuðum
önnur persóna
endurkastið
endurköstuðuð
þriðja persóna
endurkasta
endurköstuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurkastast
endurkastaðist
önnur persóna
endurkastast
endurkastaðist
þriðja persóna
endurkastast
endurkastaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurköstumst
endurköstuðumst
önnur persóna
endurkastist
endurköstuðust
þriðja persóna
endurkastast
endurköstuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurkasti
endurkastaði
önnur persóna
endurkastir
endurkastaðir
þriðja persóna
endurkasti
endurkastaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurköstum
endurköstuðum
önnur persóna
endurkastið
endurköstuðuð
þriðja persóna
endurkasti
endurköstuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurkastist
endurkastaðist
önnur persóna
endurkastist
endurkastaðist
þriðja persóna
endurkastist
endurkastaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurköstumst
endurköstuðumst
önnur persóna
endurkastist
endurköstuðust
þriðja persóna
endurkastist
endurköstuðust
nafnháttur
endurkasta
sagnbót
endurkastað
lýsingarháttur nútíðar
endurkastandi
nafnháttur
endurkastast
sagnbót
endurkastast
lýsingarháttur nútíðar
endurkastandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
endurkasta
endurkastaðu
endurkastið
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
endurkastast
endurkastaðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
endurkastist
endurkastaðist