Yrða

endurhæfa

sagnorð endur-hæfa þolfall
1
koma líkamanum aftur í gott ástand eftir veikindi eða slys
stofnunin endurhæfir fólk sem hefur lent í slysum
2
koma manni á rétta braut eftir óreglu eða afbrotaferil
starfsemin felst í því að endurhæfa áfengissjúklinga
Orðasambönd
Orðasambönd
  • endurhæfa sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurhæfi
endurhæfði
önnur persóna
endurhæfir
endurhæfðir
þriðja persóna
endurhæfir
endurhæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurhæfi
endurhæfði
önnur persóna
endurhæfir
endurhæfðir
þriðja persóna
endurhæfi
endurhæfði
nafnháttur
endurhæfa
sagnbót
endurhæft
lýsingarháttur nútíðar
endurhæfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
endurhæf
endurhæfðu
endurhæfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurhæfirðu
endurhæfðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurhæfirðu
endurhæfðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
endurhæfður
endurhæfð
endurhæft
þolfall
endurhæfðan
endurhæfða
endurhæft
þágufall
endurhæfðum
endurhæfðri
endurhæfðu
eignarfall
endurhæfðs
endurhæfðrar
endurhæfðs