æsa
sagnorð
œsa, t, [this word might by way of contraction be akin to egisa, egsa, = terror, a word otherwise unknown to the tongue, were it not for the root-vowel œ instead of æ]:—to stir up, excite; vindr æsir eld, 13; œsti ok upp vakti hue; konungs sonar, 155: æsa e-n fram, to egg on, 280: œsa úfrið, to stir up war, x. 300: œsti storminn svá, at … 135.
II. to be stirred, to swell, of wind, waves, and the like: vötnin æstusk ákafliga, 58; má þar ekki fara stórskipum nema þá er vötnin œsask mest, 18; eldr nam at æsask. i. (in a verse); hestrinn æstisk (run wild) ok hljóp í brott, viii. 352; hjörtrinn æstisk mjök undan hundunum, iii. 274; hann œstisk af harmi, 52 new : , hefir fólk þetta farit æst ok rasanda, xi. 275; hans reiði œstisk, 94; hugr hans œstisk með mikilli reiði, 143.
Skammstafanir og tilvitnanir
- i. e.id est.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Scandin.Scandinavia, Scandinavian.
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- reflex.reflexive.
- Ed.edition, editions, edited.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- EddaEdda. (C. I.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Rd.Reykdæla saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)