óp
nafnorðhvorugkyn
[ wôpjan = φωνειν, βοαν; wôp; whoop, weep]:—a shouting, crying:
1. without the notion of weeping; með ópi ok eggjan, 365; heyrðu þeir óp mikit, 143; þá varð óp mikit (a great shouting) at Lögbergi, 15; en er Egill heyrði óp þat, 296; æpa sigr-óp, shouting victory, id., 298, viii. 141, 365, 368; her-óp, a war-whoop, 245, 80. 107, , passim; hrinda upp ópi, to raise the war-cry. i. 254 (in a verse).2. a crying, weeping aloud; þá setti hann upp mikit óp, ok í þeim angistar ekka, … gráta með ópi miklu, 167; stóð hann þar ok grét aumliga, þessi maðr bað hann ganga inn í búðina ok taka af sér ópit, 35; óps ok ýlfranar, Matth. ii. 18; óp og tanna gnístan, weeping and gnashing of teeth, xiii. 50; setr hon upp stór óp, she set up a great howling, ii. 87; sló síðan ópi á barnit, the child began to weep, i. 341; þeir sögðu konu hans þenna atburð, en hón kunni ílla ok grét hátt … hann taldi sér leiðask óp hennar, 48.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- cp.compare.
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Ölk.Ölkofra-þáttr. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- EddaEdda. (C. I.)