óra
sagnorð
1. að. = vára (), to become spring, (in a verse).2. órir, [órar], to rave, play pranks; órir gestr við gest, 31: the phrase, mig órar til þess, to recollect dimly, of a long by-gone time.
Skammstafanir og tilvitnanir
- q. v.quod vide.
- pres.nútíð (e. present)
- mod.modern.
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)