úlasagnorðað, to howl (?), a doubtful απ. λεγ.; ef maðr skerr hár af höfði manns eða úlar (whistles?) honum nökkut til háðungar, Grett. ii. 131 A; see ýla.Skammstafanir og tilvitnanirαπ. λεγ.απαξ. λεγόμενον.Grett.Grettis saga. (D. II.)