úr
nafnorðhvorugkyn
1. [ ur-væta, ur-väder], a drizzling rain; úr eða dögg, 531; úri þafðr, of the sea-serpent, Bragi; var þoka yfir héraðinu, vindr af hafi ok úr við (úr-viðri?), Ísl. ii. 308; er þá létt af allri sunnanþokunni ok úrinu, 8; þá héldi yfir þannig úr þat er af stóð eitrinu, i. 42 ( Worm.; oc þat = or þat = úr þat, ): a remnant is in the phrase, það er ‘úr’ honum, it rains; also úr-koma and úði.2. , see ór, pp. 472, 473: in , úr-eldast, ð, to become obsolete, úr-hættis, out of season, too late; það er ekki ú. enn. úr-kast, offal, úr-kula, in úrkula-vonar, see örkola. úr-kynja, degenerate. r-lausn, a small gratuity; göra e-m ú., to make one a small concession. úr-ræði, an expedient. úr-skurða, að, to decide. úr-skurðr, a decision. úr-slit, a final end. úr-tíningr, pickings. úr-tölur, dissuasions. úr-val, a picked thing. úr-vinda, see órvinda. úr-þvætti, a wash. úr-ætta, degenerate.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- cp.compare.
- Swed.Swedish.
- Cod.Codex.
- l. c.loco citato.
- mod.modern.
- prep.forsetning (e. preposition)
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- adv.atviksorð (e. adverb)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- f.kvenkyn (e. feminine)
- m.karlkyn (e. masculine)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Ub.Uppsala-bók. (C. I.)