Yrða

úrigr

lýsingarorð
[úr], wet; úrgan stafn, 15; úrgu barði, (in a verse); úrga strönd, xi. 307 (in a verse); úrgar brautir ( Homer’s ὑγρα κέλευθα), 36; úrig fjöll, 10, 11; úrgum hjörvi, 4.
II. örigr, and quite a different word, ill-tempered, vicious; hann görðisk úrigr viðr-eignar, 54; graðfé varð úrigt ok görði mikit um sik, i. 545; stafkarl svá íllr ok úrigr at ekki láti úgjort, 211.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • cp.compare.
  • qs.quasi.
  • Hkv. Hjörv.Helga-kviða Hjörvarðssonar. (A. II.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Rm.Rígsmál. (A. II.)
  • Skm.Skírnis-mál. (A. I.)
  • Hðm.Hamðis-mál. (A. II.)
  • Ad.Arinbjarnar-drápa. (A. III.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)