Yrða

úsvifr

lýsingarorðú-svifr
(not úsvífr), (the r is radical); [the latter part, which only exists in this and the following compds, answers to syfer, subar, sauber, sober, sobrius, meaning clean; úsvifr = unsyfre]:— unsober, unclean, but only used in a metaphorical sense.
2. ‘unwashed,’ coarse, overbearing; Austmenn vóru heldr úsvifir, ii. 233; úsvifir ok íllorðir, iii. 143; hann var úsvifr við sér minni menn, 42; ú. ok harðgörr, Fas, ii. 470: Ósvifr and Úsyfr (not Ósvífr, for vi changes into y, not ví), , , (Ósvifr the Wise).
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • O. H. G.Old High German.
  • Germ.German.
  • Engl.English.
  • Lat.Latin.
  • prop.proper, properly.
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)