Yrða

þefja

sagnorð

Merkingar

  1. 1.

    pret. þafði, = þæfa, remains in the part. þafðr:—to stir, thicken; hann hafði þá eigi þafðan sinn graut, he had not cooked his porridge thick;, Eb. 70 new Ed,; úri þafðr, ‘wave-beaten,’ of the sea-serpent, Bragi.

  2. 2.

    að, to smell, older form for þefa; nasir skyldi þefja ok ilma, Anecd. 4: to emit a smell, mín fæzla þefjar betr hverjum ilm, Sks. 632: part. þefjaðr, vel þ., sweet-smelling, fragrant, 531 B.

  3. 3.

    u, f. a smell, = þefr, Fms. vi. 164.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

pret.
þátíð (e. preterite)
part.
lýsingarháttur (e. participle)
f.
kvenkyn (e. feminine)

Tilvitnuð rit

Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Anecd.
Anecdoton. (H. II.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)