þegar
atviksorð
, a of an obsolete noun; [ þeihs = χρόνος and καιρός]:—at once, forthwith; Höskuldr kallar á hana, farðú hingað til mín, segir hann. Hón gékk þegar til hans, 2; þegar á morgun, to-morrow presently, Ísl. ii. 147; hann var þá skírðr þegar, 645. 86; þá var hann þegar hvar fjarri …, hann sofnaði þegar, iv. 337; Þórólfr bar merkit þegar eptir honum, following immediately after him, next after him, 297; þegar frá öxlum ofan, 167, passim: the phrase, þegar-leið-sem, straightway, forthwith, x. 386, 94, 101, 267, 157; see leið.
II. þegar-er, as soon as; þeir eigu at göra orð erfingjum þegar er þeir koma hingat, … þegar er þeir koma til, i. 215; en þegar er Arnljótr laust við geislinum, þá …, 153.
2. , leaving the ‘er’ out, and without the notion of immediate time; þegar Skapti vissi þetta, gékk hann til búðar Snorra goða, 247; en þegar Gregorius kom upp á briggjurnar, þá hopuðu þeir, vii. 254.3. hence in usage þegar has become a conj. when; þegar eg hrasa hér, þegar mér ganga þrautir nær, and so passim, where the ancients said ‘er.’
Skammstafanir og tilvitnanir
- adv.atviksorð (e. adverb)
- prop.proper, properly.
- gen.eignarfall (e. genitive)
- Ulf.Ulfilas.
- i. e.id est.
- ellipt.elliptical, elliptically.
- mod.modern.
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)