þegja
sagnorð
þegi; þagði; þegði; þegi, þegiðu; with þegj-attu, ; þagat(þagt, 10, 562 B); [ þahan = σιωπαν, σιγαν; þagjan; dagen; tie; tiga; tăceo; also þagga and þagna]:—to be silent; Rútr þagði við, 2; þegi, be silent! 22; þegi skjótt (), 220; sitja þegjandi, vii. 160; sá er æva þegir, whoever keeps silence, ; mæli þarft eðr þegi () … þá hefir hann betr ef hann þegir, … fátt gat ek þegjandi þar, id., and passim.
2. with , þegja yfir e-u, to conceal; leyn þessum glæp ok þegi, yfir systir mín, 520; hafa þagat yfir fundinum, vi. 273; hvað hana hölzti lengi hafa þagat yfir svá góðri ætt, 36; mart þat er guðspjalla menninir hafa þagt yfir, ; þegja af söngum, to leave of singing, 50.3. with , þegi þú, Þórr, þeirra orða, keep silence from such words, Thor, do not say so! Thor, 18: the law phrase, þegja sik í fjörbaugs-garð, i. 69.II. the saving, þungr er þegjanda róðr; þegjanda logn, a still calm, 52 new
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- imperat.boðháttur (e. imperative)
- neg.negative.
- suff.suffix.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Ulf.Ulfilas.
- Hel.Heliand.
- O. H. G.Old High German.
- Dan.Danish.
- Swed.Swedish.
- Lat.Latin.
- cp.compare.
- prep.forsetning (e. preposition)
- l. c.loco citato.
- gen.eignarfall (e. genitive)
- i. e.id est.
- Ed.edition, editions, edited.
- Vtkv.Vegtams-kviða. (A. I.)
- Anecd.Anecdoton. (H. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Art.Artus-kappa sögur. (G. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Þkv.Þryms-kviða. (A. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)