Yrða

þeysa

sagnorð
t, [answering þjósa, þaus may be suggested, but is lost, þausnir and þysja, þyss]:—to make to spirt out, gush forth; þeysti Egill upp ór sér spýju mikla, 553; þeysa vörru, to stir the water, in rowing, Hornklofi.
II. to make rush forth, to storm, of warfare; þá þeysti hann lið sitt at þeim fram, viii. 376; þeysa allan her til borgarinnar, ; þá þeysir hann herinn út af sínu ríki, 160; þeysa reiðina, to ride at a gallop, 287; Mauri þeysa áreiðina, of an attack of horsemen, 314; síðan þeysa þeir herinn allan upp með Rín, 390, vi. (in a verse); þeysa flota at e-m, : with , þeysa út óvígum her ór borginni, 28; þeir þeystu þá sem harðast at þeim, rushed on them, viii. 417, 53, 78.
2. þeysa, to ride furiously.
III. to rush on; þeystisk of bekki, of a river, 25; þá þeystisk eptir allr múgrinn, viii. 201; er eigi þeystisk allr senn þessi múgr á oss, 415.
2. = , vera auð-þeystr, to be easy to stir, : fólk-þeysandi, gunn-þeysandi, a stormer, a warrior,
Skammstafanir og tilvitnanir
  • cp.compare.
  • dat.þágufall (e. dative)
  • absol.absolute, absolutely.
  • reflex.reflexive.
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)
  • Róm.Rómverja saga. (E. II.)
  • Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
  • Ht.Hátta-tal. (C. I.)
  • Barl.Barlaams saga. (F. III.)
  • Th.Theophilus. (F. III.)
  • Am.Atla-mál. (A. II.)
  • Stor.Sona-torrek. (A. III.)
  • Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.