þeyta
sagnorð
t, a causal to þjóta, þaut:—to make sound, þeyta lúðr, to blow the trumpet, 392, 35; hornum, to blow the horn, 133; þeyta organ, to blow the organ, ; þeyta röddina, to shout out, i. 302, 303, Thom. 409, passim.
2. to gallop, to ride fast, i. 93, and in usage.
Skammstafanir og tilvitnanir
- þ.þáttr.
- mod.modern.
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Konr.Konráðs saga. (G. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)