Yrða

þorn

nafnorðkarlkyn
[ þaurnus = ἄκανθα; þorn; thorn; and dorn; torn]:—a thorn; þorna ok þistla, 45; með þornum, 31; þorn ok klungr, 38, 47, passim; hag-þorn, þyrnir.
II. a spike; með hvössum þornum, 419: the tongue of a buckle, pin of a brooch, hón þóttisk taka þorn einn or serk sínum, i; þorninn gekk í sundr í sverðfetlinum, iii. 163; þorninn í belti þiuu, Pr. 431; , þorns þöll, þorna Freyja, Þ;rúðr …, the fairy of the fibula, a lady, , and in usage; þorn-reið, þorn-grund, = a lady,
2. the letter þorn (see Þ), 168, ii. 365.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • Ulf.Ulfilas.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • O. H. G.Old High German.
  • Germ.German.
  • Dan.Danish.
  • cp.compare.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • esp.especially.
  • poët.poetically.
  • i. e.id est.
  • mod.modern.
  • Eluc.Elucidarium. (F. II.)
  • Greg.Gregory. (F. II.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
  • SkáldaSkálda. (H. I.)
  • EddaEdda. (C. I.)