Yrða

þröngva

óflokkað
þryngva, þreyngva; the later and form is þrengja. In old poets this verb is strong, þröng, þrungu, þrungit; thus þröngr or þryngr, 107 (in a verse); þröng, þrungu, (in a verse), ix. (in a verse); þryngvi, (in a verse), (in a verse); þrunginn, , 31, 4, 34; in prose the participle þrunginn remains only as adjective, else the verb is now weak throughout, þröngva, ð: [ throng; drängen; trænge; Ulf, þreihan = θλίβειν, στενοχωρειν.]
B. Prop. to make narrow, press, with and , þröngva e-m, to press on one, and e-n, to throng one; hann tók at þrøngva mik mjök, he took and pressed me hard, squeezed me, x. 331; eigi byrjar mér at þröngva fólkinu svá mikla þraut, 370; Jón hefir lengi þröngt kosti hans, 216; ok marga vega þröngva hennar kosti, i. 225; en er Kilbungar sá at alla vega þröngði kosti þeirra (), in all ways their means were straitened, ix. 408; e-n undir, to keep under, subdue, i. 297; þröngðir af sköttum ok skyldum, ; þröngvandi nauðsyn, pressing necessity ( dringende noth), iii. 5; þá þröngði hann nauðsyn til meiri dirfðar, 465 B; e-m til e-s, to force one to a thing, 664; úynði þrengir þeim í hina herfiligstu hluti, 655 xxvi. 1; þrœyngir honum ofrkapp til úspekðar, 663 B: , ok þröngvir öngan stað eðr minkar, and tightens or decreases in no way, 334; Laugardaginn eptir þröngði svá sóttarfari konungsins, x. 148; hann hafði þröngt undir sik (subdued) mestum hluta lands, iii. 2; áðr hann þryngvi und sik jörðu, (in a verse); sá er þryngvi und sik Eyjum vestan, (in a verse); jöfrar þrungu saman hjaldri, ix. (in a verse); hann hefir þrungit und sik Noregi, (in a verse); þrøngr at viðris veðri (), the war-storm draws nigh, id.; þröng at rym randa, i. (in a verse); þeir þrungu (pressed) hlýr-tungli í (hendr) mér, they thrust it into my hand, (in a verse).
2. to rush, press onward; mildingr þröng at hildi, Arnór.II. , loptið þröngvisk ok þykknar, the air waxes close and thickens,
2. to throng; þröngvisk ér um ungan gram, Sighvat; at eigi þröngðisk menn at hánum, 656 C. 2; þeir réðusk í móti ok þröngðusk at vaðinu, 82; ok nú þröngisk hvárr í móti öðrum, 79; Þorkell bað þær skynda, ok þröngðisk at þeim ok mælti. 76; þeir skyldi fara varliga er þeir kæmi í búðina, þreyngvask eigi, 156.
III. þrunginn, stuffed full, loaded, fraught with, close; hár þitt er hélu þrungit, 2. 42; ekka þrungit (tár), id.; dynr var í garði dröslum of þrungit (thronged), 35; skeiðum var þrungit á vatn af hlunni, ii. (in a verse); eftir er ykkr þrungit þjóðkonunga, 4; þistill er var þrunginn í önn ofanverða, be thou like a thistle stuffed into the roof, a curse, 31; hleifr þrunginn sáðum, a loaf full of bran, 4: , þrunginn móði, swoln with anger, 30; þrungin dægr, dismal days, 11; hví þegit ér svá þrungin goð, oppressed, sulky, sullen, 7.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • mod.modern.
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • pres.nútíð (e. present)
  • subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • Engl.English.
  • Germ.German.
  • Dan.Danish.
  • cp.compare.
  • dat.þágufall (e. dative)
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • þ.þáttr.
  • impers.ópersónulegt (e. impersonal)
  • reflex.reflexive.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • Skm.Skírnis-mál. (A. I.)
  • Rm.Rígsmál. (A. II.)
  • Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Dipl.Diplomatarium. (J. I.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • Rb.Rímbegla. (H. III.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
  • Al.Alexanders saga. (G. I.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
  • Akv.Atla-kviða. (A. II.)
  • Hðm.Hamðis-mál. (A. II.)
  • Vsp.Völuspá. (A. I.)
  • Ls.Loka-senna. (A. I.)