þröngsl
nafnorðhvorugkyn
n. pl., mod. þrengsli; [Germ. drangsal; Dan. trængsel; cp. Ulf. þreihsl = στενοχωρία, and þraihns = a heap]:—narrows, straits; í þrengslum, fjalla-þrengsli.
2. metaph. straits, distress; munu þat virðask mikil þröngsl hverju landi, Sks. 323 B, Barl. 10, 32.