þulr
nafnorðkarlkyn
, þular, þul, a sayer of saws, a wife-man, a sage (a bard?); this interesting word, the exact technical meaning of which is not known, occurs on a Danish Runic stone—Hruhalds þular á Salhaugum, Thorsen 17: and in old poems, at hárum þul hlæ þú aldregi, opt er gott þat er gamlir kveða, 135; inn hára þul, 34; nú skal freista hvárr fleira viti, gestr eða inn gamli þulr, 9. þular-stóll, ‘the bard’s-seat,’ in which he sat when speaking; mál er at þylja þular-stóli at, 111; fimbul-þulr, the great wise man, 143; kross hangir fyrir brjósti þul (poet) þessum, (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- dat.þágufall (e. dative)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Fm.Fafnis-mál. (A. II.)
- Vþm.Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)