þukla
sagnorð
að, [ þjökka; the -la may be an ]:—to grope for, feel, touch, like a blind man; hann fór höndum um kverkr sveininum ok þuklaði sullinum (of a king’s touch), 196; hann þuklaði á saxi ok vildi þá leggja á Bjarna, Þorst. St. 55; þuklar (þucklar) bróðir járnteininum at eldinum sem hógligast, 1056; var svá til þuklat (it was handled so) at hvárir-tveggju undu vel við, 76.
Skammstafanir og tilvitnanir
- cp.compare.
- inflex.inflexive.
- dimin.diminutive.
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)