þunnmeginnlýsingarorðþunn-meginnadj. ‘thin of main,’ weak, feeble, Stj. 89; spelt ‘þung-meginn,’ Art. 23 (fáir ok þungmegnir), Pr. 451.Skammstafanir og tilvitnaniradj.lýsingarorð (e. adjective)Stj.Stjórn. (F. I.)Art.Artus-kappa sögur. (G. II.)