Rán
nafnorðkvenkyn
, Rán, i. 30, 18; Ráni, 6, is a corrupt passage; [this word cannot be related to the preceding]:—the name of the giant-goddess the queen of the sea; she was wife of Egir, mother of the Nereids, called Ránar-dætr; all that perished in the sea came and abode with her; Rán átti net, þat er hón veiddi í menn alla þá er á sæ kómu, 66, 69, 274, ii. 77, 54, Friðþ. S. 6; þat höfðu menn fyrir satt, at þá væri mönnum vel fagnat at Ránar, ef sjódauðir menn vitjaði erfis síns, , 7; sitja at Ránar, vi. 376 (in a verse); ræsis rekka er þú mundir Rán gefa, 18:—the phrase, Rán ok Regin, was a form of oath, 36: in circumlocutions, dýnu Rán = a woman, Hallfred; ósk-rán.
: Ránardætr, Ránar-land, -salr, -vegr, Rán-heimr, rán-boðr, the bed of Rán, the bottom of the sea, ii. 77 (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- dat.þágufall (e. dative)
- ch.chapter.
- l. c.loco citato.
- allit.alliteration, alliterative.
- poët.poetically.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- m.karlkyn (e. masculine)
- Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Hkv. Hjörv.Helga-kviða Hjörvarðssonar. (A. II.)
- Gg.Grógaldr. (A. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Stor.Sona-torrek. (A. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ölk.Ölkofra-þáttr. (D. II.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.