Yrða

rán

nafnorðhvorugkyn
[ raan; Shetl. rōn], as a law term, any unlawful seizure or holding of property; þá skal hann krefja út festar konu sinnar. ok stemna honum þing fyrir rán, i. 27; stefna honum þing fyrir rán ok í-setu, 159; stefna honum héraðs-þing fyrir grasrán ok þrásetu, 278; en ef hann heldr á fénu, þá er hinn kömr eptir, er á, ok náir hann eigi, þá er þat rán, ok varðar fjörbaugs-garð, i. 427; krefja hann fjár síns ok leggja honum rán við, 497; mun hón reka okkr ór landi, en taka fé okkat allt með ráni, 5; þess fjár skal þrysvar kveðja, en ef hann vill þá eigi reiða, þá skal hann stefna honum til þings fyrir rán ok lögleysu, i. 21, Vígsl. 116, distinguishing between hand-rán and rauða-rán:—lífs-rán, and-rán, fjör-rán, = loss of life, , ; lög-rán, loss of right, (in a verse):—seized property, láta ránið rakna, ii. 15.
2. robbery, plunder; refsing ráns, Sighvat; rán ok stuld, Ó.R. 5; rán ok hernað, 66; hernað ok rán, i. 118: rifsi ok ránum, 119; rán () ok manndráp, 78; verða fyrir ránum, i. 258; hann tók af rán öll þar í landi, 190.
:
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • Dan.Danish.
  • ch.chapter.
  • poët.poetically.
  • plur.fleirtala (e. plural)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • COMPDSsamsett orð (e. compounds)
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
  • Jb.Jóns-bók. (B. III.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
  • Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)