ráf
nafnorðhvorugkyn
, the forms vary, ráf is the older form, whence are derived ráfr, with an inflexive r. as also ræfr, which is the form; ráfit kirkjunnar, i. 804; ráfinu, 201 (but ræfrinu, ); ráfit, viii. 428 (ráfrit, ii. 693, ); ráfit, ráfrit, ræfrit, ix. 399 and ; ráfit varma, x. 68 (in a verse); ræfrit, and ráfit, 30; ráfri and ráfi, 563; ræfri, i. 354; í ráfri stofunnar, iii. 8; bæði at ráfi ok veggjum, i. 474; the common as also the sole form is ræfr, i. 132; ræfrit, 115, 239: [ roof; ὄ-ροφ-ος]:—a roof; vóru þar markaðar ágætar sögur á þilviðinum ok svá á ræfrinu, 114; loginn stóð inn um ræfrit, 239; hann lét penta allt ræfr ok svá bjórinn, i. 132, passim, see above:—ráf = hróf (), viii. 247.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- mod.modern.
- v. l.varia lectio.
- l. c.loco citato.
- Engl.English.
- cp.compare.
- Gr.Greek.
- q. v.quod vide.
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Dipl.Diplomatarium. (J. I.)
- H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)