afneita
sagnorðaf-neita
að and tt, and afníta, tt, now always afneita, að, to deny, refuse; with , hefir afneitað tiltekinni trú, iii. 166; eigi vil ek því afneita, refuse, 11; ek afneitta eigi hans orðsending, 1 Kings xx. 7; en er hann afneitti eigi með öllu (refused not), þá báðu þeir hann því meir, 146.
2. afnita; en þar es Jökull bróðir minn laust þik högg, þat skaltú hafa bótalaust, því at þú afníttir þú er þér vóru boðnar, 57.
Skammstafanir og tilvitnanir
- dat.þágufall (e. dative)
- absol.absolute, absolutely.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)