Yrða

andvana

lýsingarorðand-vana
and andvani, ind., and now andvanr,
I. [and- and vanr, solitus], destitute, wanting; with , a. átu, lífs a., auðs ok alls gamans a., 2. 31, Völs. kviður, ; alls a. nema víls ok vesaldar, iii. 95; a. heilsu, 512; alls a., of the beggar Lazarus, 24; a. þeirrar þjónustu, in want of, 656 B; margs a., 174; a eigna várra, having lost our lands, 208.II. [önd, anima], now = exanimis; andvana lík, a lifeless corpse, 4. 23.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
  • Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Magn.Magnús saga jarls. (E. II.)
  • Greg.Gregory. (F. II.)
  • Post.Postula sögur. (F. III.)
  • Bret.Breta sögur. (G. I.)
  • Pass.Passiu-Sálmar.