blær
nafnorðkarlkyn
[ to blare]
I. a gentle breeze, puff of air, with a notion of warmth; b. hitans, 4: kenna blæ (to feel a draft) á andliti sér. 35; vinds blær, 78; þá kom kaldr blær (a cold stream of air) á Skutu or jarðhúsinu, 319: poet, the blue sky, the pure air, undir blæ himins blíðan, 25. 10; blærinn hýrnar við dægrið hvert, 1. 18.
2. in usage the air, character of a speech, writing, or the like; sögu-blær, frásagnar-blær, rit-blær.
II. a ram, (Gl.), hence blœsma.Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- cp.compare.
- Engl.English.
- esp.especially.
- mod.modern.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- EddaEdda. (C. I.)
- Clem.Clements saga. (F. III.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Rb.Rímbegla. (H. III.)
- Pass.Passiu-Sálmar.
- Bb.Búnaðar-bálkr.