Yrða

boða

sagnorð
1. að,1. to announce, proclaim, as rendering of the praedicare, to preach the Gospel, as a missionary; b. Kristni, to preach Christianity, 157; trú, 158, x. 298, i. 510; sjáið, eg boða yðr mikinn fögnuð, Luke ii. 10.
β. hón boðaði Þangbrandi heiðni, 160.
2. to bid, order, with ; lét hann b. á sinn fund öllum öldungum, 649; hann boðaði saman mörgu stórmenni, i. 470; konungr boðaði honum á sinn fund, the king bade him come, 131; b. e-n af löndum, to outlaw one, bid him off the land, vii. 17, 21.3. to bode, signify; hvat þetta mundi boða, 270; e-m b. e-t, he has a foreboding of it; mundi þar til draga sem honum hafði fyrir boðat, 75: , e-m boðar ótta, one feels uneasy, i. 109, where i. 410 spells bjóða ótta (better).2. u, = boð, a command, i. 237.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • esp.especially.
  • eccl.ecclesiastical.
  • Lat.Latin.
  • dat.þágufall (e. dative)
  • impers.ópersónulegt (e. impersonal)
  • f.kvenkyn (e. feminine)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
  • Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)