blöskra
sagnorð
að, to blench:
1. , hann brá sér eigi við né blöskraði, vii. 157; hygg at vandlega hvárt ek b. nökkut, xi. 150, and so also Jomsv. 47, and i. 198.2. e-m blöskrar—ok bað þá at hyggja hvárt honum blöskraði nökkuð, iii. 43—ought perhaps to be ‘hann;’ the use is constant, ‘e-m b.,’ one blenches, is shocked at a thing.
Skammstafanir og tilvitnanir
- absol.absolute, absolutely.
- mod.modern.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)