dvala
nafnorðkvenkyn
1. u, [ dvale], = dvöl, Fr.2. að, to delay, with ; at dvala ekki förinni, xi. 2J; ef ér dvalit ferðinni, 115; dvalar hann ekki brotferðinni, ii. 147; muna nú Helgi hjörþing (hjörþingi or -þingum, better) dvala, 1. 49: with , Kjartan bað þá ekki dvala, 176.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- Dan.Danish.
- dat.þágufall (e. dative)
- infin.nafnháttur (e. infinitive)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)