Yrða

feila

sagnorð
að, [early feilen, fehlen, usually derived from fallere], to falter, be shy; Sinfjötli lét sér ekki feilask, Fas, () i. 133; , feila sér, id. This word hardly occurs before the 14th century; however fól, fælinn, fæla, which are all of origin.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • Germ.German.
  • mod.modern.
  • Lat.Latin.
  • cp.compare.
  • Teut.Teutonic.
  • Völs. S.Völsunga saga. (C. II.)