fulltingja
sagnorð
d, [ fultum], to lend help, assist, with ; Guð mun þér, v. 193, viii. 26; fulltingja enum sára manni, ii. 27; fulltingja rétt biskups-stólsins, iii: to back a thing, 43, 75.
Skammstafanir og tilvitnanir
- A. S.Anglo-Saxon.
- dat.þágufall (e. dative)
- f.kvenkyn (e. feminine)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)