fyrirverða
sagnorðfyrir-verða
varð, to vanish, collapse; þá féll ok fyrirvarð allt sem mold, 656 A. 2. 5, 27; svá sem augu firverða sem eigi taka læknis lyf, 656 B. 12:—so also, fyrirverða sik, to be destroyed, 25; also to be ashamed, 34, in usage in this last sense, otherwise obsolete:—and to perish, collapse, 91, 118, 149, 66.
Skammstafanir og tilvitnanir
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- reflex.reflexive.
- Sl.Sólarljóð. (A. III.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Clem.Clements saga. (F. III.)
- Str.Strengleikar. (G. II.)