fyrnask
sagnorð
d, [forn], to get old, to decay, i. 37: as a law term, of a claim, to be lost by lapse of time, þá fyrnisk sú skuld, 24; legorðs-sök engi fyrnisk, i. 349; sú sök fyrnisk aldregi, 361:—to be forgotten, hans nafn mun aldri fyrnask, i. 43:—with of the person, with the notion of past evils, henni fyrndisk aldri fall Ólafs konungs, she never forgot king Olave’s death, v. 126; þótti honum sér þá skjótara fyrnask líflát Droplaugar, 9; allítt fyrnisk mér þat enn, 172; henni mátti eigi fyrnask við Svía konung, at …, 51: the saying, fyrnisk vinskapr sem fundir ( svo fyrnask ástir sem fundir), ii. 62: decayed, fallinn ok fyrndr, ; kirkja fyrnd ok fölnuð, i. 198; fölnar fold, fyrnist allt og mæðist (a ballad).
II. in to lay up stores; fyrna hey,
Skammstafanir og tilvitnanir
- dat.þágufall (e. dative)
- mod.modern.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- act.germynd (e. active)
- etc.et cetera.
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Dropl.Droplaugar-sona saga. (D. II.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)