geysa
sagnorð
t, [from gjósa, , and different to geisa]:—to rush furiously, gush, = grassari, of fire, the sea, ; hann lætr g. eld ok járn, xi. 42:—usually , geysask vötn at þeim með forsfalli, 164; þá geysisk hafit á löndin, 41; geystisk at því allr lands-múgr, 34; múgrinn flotans geystisk inn á stórskipin, viii. 227: geystr, gushing, rushing forth, 247, vii. 326, i. 253: enraged, vii. 230, viii. 202, ii. 356: big, enormous, vii. 99:— geyst, as furiously, violently, i. 165, 352.
Skammstafanir og tilvitnanir
- q. v.quod vide.
- Lat.Latin.
- etc.et cetera.
- dep.deponent.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- adv.atviksorð (e. adverb)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Finnb.Finnboga saga. (D. V.)