gjá
nafnorðkvenkyn
, gjár, and gjá; gjár, gjá, gjám, gjáar; [a word, akin to gína; found in the north of Scotland in the form geo, geow: χάσμα]:—a chasm, rift, in fells or crags; hrinda þeim fyrir björg eðr í gjár, ii. 238; til þess er hann kemr at gjá einni, en sú gjá gengr um eyna þvera, fyrir annan enda gjárinnar, hinu-megin gjárinnar, yfir gjána, , 170, 171; kasta hringinum í gjár eða vötn, i. 329; milli gjá ok gljúfra, 90; at enni efri gjánni, 224: also in local names, Ahnanna-gjá, the famous rift in Thingvalla, 113, 246, 247, i. 206, 312, ; Hrafna-gjá, Brímils-gjá, Kötlu-gjá; it often denotes a rift with a tarn or pool at bottom, whereas gil is a rift with running water.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- acc.þolfall (e. accusative)
- dat.þágufall (e. dative)
- pl.fleirtala (e. plural)
- mod.modern.
- Scandin.Scandinavia, Scandinavian.
- cp.compare.
- Gr.Greek.
- etc.et cetera.
- freq.frequent, frequently.
- v. l.varia lectio.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)