hálfa
nafnorðkvenkyn
u, often álfa, [akin to hálfr; halba = μέρος, 2 Cor. iii. 9; half; halba = latus]:— a half, a part:
I. a region, quarter, of the world, 72; í fyrrnefndum fjallsins hálfum, 87; í öllum hálfum heimsins, 18; í álfum Orkneyjaríkis, 502; í várri byggilegri hálfu (zone), 478; veröldin var greind í þrjár hálfur, 147; whence Austr-álfa, the East = Asia; Norðr-álfa, the North = Europe; Suðr-hálfa, Africa; vestr-álfa, America, (); heims-álfa, one of the three (four) quarters; lands-álfa, region, Jesús gékk burt þaðan og fór í lands-álfur Tyri og Sidonis, Matth. xv. 21.
β. with the notion of lineage, kin; svá höfðu þeir grimmliga leikit alla þá hálfu, all people of that kin, viii. 23; þá skulu taka arf bræðrungar ok systrungar, en fleiri menn ór annari hálfu (lineage), i. 17; seint er satt at spyrja, mér hefir kennt verit, at móðir mín væri frjálsborin í allar hálfur, 114; konungborin í allar ættir ok hálfur, ii. 171, 87, γ. setja út í hálfur, to expand, of a metaphor, 69.
II. as a law phrase, on one’s behalf or part; af Guðs hálfu ok lands-laga, on behalf of God and the law of the land, vi. 94, 638; af e-s hálfu, on one’s part, xi. 444; Jóns biskups af einni hálfu, ok Gísla bónda af annarri hálfu, iii. 7; á báðar hálfur, on both sides, v. 26; af annarra manna hálfu, on the part of other men, 2; af minni hálfu, on my part; hvártveggi hálfan, both parts, hálfu-þing, a kind of hustings, i. 251.Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- proncd.pronounced.
- Goth.Gothic.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Hel.Heliand.
- prop.proper, properly.
- mod.modern.
- cp.compare.
- l. c.loco citato.
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Magn.Magnús saga jarls. (E. II.)
- Rb.Rímbegla. (H. III.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Dipl.Diplomatarium. (J. I.)
- D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)