húfa
nafnorðkvenkyn
u, , húa, [ how; hûba; haube; hue]:—a hood, cap, bonnet; húfa hlaðbúin, vii. 225; höttr né húfa, 290; bar kona vatn í húfu sinni, i. 461, 24, ii. 21, v. 18 (belonging to a priest’s dress), passim; stál-húfa, a steel hood; skott-húfa, a tasseled cap; koll-húfa, a cowl or skull-cap; nátt-húfa, a night cap.
2. the name of a cow with a white head; heimsk er hún Húfa, , Kveld. ii. 197; Skinn-húfa, a nickname. húfu-lauss, hoodless, bare-headed.II. (= húfr), part of a church, in the old timber churches, Ísl. ii. 402 (of a temple); hann lét færa innar háaltarit í húfuna, i. 830, 890, v. 586. húfu-viðr, timber for the húfa, i. 144.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- proncd.pronounced.
- Scot.Scottish.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- m.karlkyn (e. masculine)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Dipl.Diplomatarium. (J. I.)
- Stef. Ól.Stefán Ólafsson.
- D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)