húfr
nafnorðkarlkyn
, an older form hófr, i. 176 (in a verse), as also in hófregin (), and in the phrase, eiga mikið í hófi (below):—the hulk or hull of a ship; hann þrífr upp fork ok rekr út í húfinn á skipi þeirra, hann færði forkinn í þann húf skipsins er seglit hafði ofan farit ok seglit hallaðisk áðr, 165; upp í naustið ok settu undir húfinn á skipi Orms, Ísl. ii. 81; kjöl eða stafna, húf eða hálsa, i. 100, in ; skeiðar-húfr, a ship’s hull, Arnór; stíga fyrir húf, to go overboard, ; hafskips húfar, vi. (in a verse); héldir húfar, the frosted ships, ; skörum hveldr húfr, Arnór; svelldr húfr; breið-húfaðr, broad-hulled.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- q. v.quod vide.
- freq.frequent, frequently.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- i. e.id est.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Jd.Jómsvíkinga-drápa. (A. III.)