haltr
lýsingarorð
or halltr, [ healt; halt; halz; Dan.-Swed. halt; claudus; akin to hallr]:—halt, lame, limping, 70, 89, vi. 322, 209, 100, Ísl. ii. 219, 28; haltir ganga, Matth. xi. 5, xv. 31, xxi. 14, Luke vii. 22, xiv. 13, Acts iii. 2, viii. 7: haltr at máli, halting in speech, stammering, 15, (whence mál-haltr): as a nickname, Eyjólfr Halti, ; Hrómundr H., , 39, 48: , h. í trúnni, halting, unsound in faith, 279; hand-haltr,
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- O. H. G.Old High German.
- cp.compare.
- Lat.Latin.
- prob.probably.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- q. v.quod vide.
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Vd.Vatnsdæla saga. (D. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)