Yrða

haltr

lýsingarorð
or halltr, [ healt; halt; halz; Dan.-Swed. halt; claudus; akin to hallr]:—halt, lame, limping, 70, 89, vi. 322, 209, 100, Ísl. ii. 219, 28; haltir ganga, Matth. xi. 5, xv. 31, xxi. 14, Luke vii. 22, xiv. 13, Acts iii. 2, viii. 7: haltr at máli, halting in speech, stammering, 15, (whence mál-haltr): as a nickname, Eyjólfr Halti, ; Hrómundr H., , 39, 48: , h. í trúnni, halting, unsound in faith, 279; hand-haltr,
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • O. H. G.Old High German.
  • cp.compare.
  • Lat.Latin.
  • prob.probably.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • q. v.quod vide.
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Barl.Barlaams saga. (F. III.)
  • Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
  • Vd.Vatnsdæla saga. (D. II.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)